Dag lief klein kindje…

Hallo, dag lief klein kindje 

Hoewel ik je nog niet ken 
Wil ik je graag vertellen 
Dat ik jou mama ben 

Ik wil je zo graag vragen 
wanneer kom je weer terug 
al drie keer kwam je bij me maar 
ook vertrok je weer heel vlug 

Je zult een goede reden hebben 
maar doe mij niet nog meer verdriet 
Voor jou ga ik door het vuur, dat weet je 
Je zal alles krijgen wat je verdient 

Ik blijf hier op je wachten 
Jij beslist het juiste moment 
Als je maar weet, lieve kleine 
Dat je meer dan welkom bent

Op 27 juli 2016 heb ik met 9 weken zwangerschap een curretage gehad, bij de 2de echo bleek dat er nog steeds geen hartje was. We hebben ook besloten om nu even een pauze te nemen om alles samen te kunnen verwerken.

*Beide gedichten zijn niet van mij, gevonden op internet*

Zwanger! Of toch niet…

Verwarrende titel, maar helaas is dit het voor ons ook op het moment. Ik weet eigenlijk niet eens waar ik moet beginnen…

Bij het begin dan maar. Omdat ik ter ondersteuning van een eventuele zwangerschap extra pregnyl heb gespoten (4x 1500ie op dag 0, 3, 6 en 9 na de terugplaatsing) is de mogelijkheid op een vals positieve test vrij groot. Om die reden ben ik al vrij vroeg begonnen met testen, zodat ik kon zien wanneer de pregnyl zou verdwijnen. 

Op deze foto kun je duidelijk het verloop hiervan zien, 17 juni heb ik de laatste spuit gezet. Dit is nog goed te zien op de test van de 19de. Echter zie je ook dat het 2de streepje steeds donkerder wordt bij elke nieuwe test/dag. 

Op 26 juni was mijn officiΓ«le testdag, ik had al enkele dagen klachten die 2 kanten op konden gaan: zwanger of menstruatie. Tot onze enorme vreugde bleken ook de testen (alle 3 haha!) op deze dag prachtig positief. Zwanger!


We konden ons geluk niet op, eindelijk krijgen we nog een kindje. Net als bij Eliah uit de laatste poging. De volgende dag heb ik heel blij naar Rotterdam gebeld. Alvast voorzichtig gefeliciteerd mevrouw, we maken met u afspraak voor 18 juli, voor een echo. Pff, das pas over 3 weken! Bij Eliah kreeg ik die ruim een week vroeger maar het verschilt per ziekenhuis dus nog even geduld. Ondertussen lieten we alles even bezinken en besloten om nog even niks tegen Eliah of wie dan ook te zeggen. Een week later hebben we wel mijn ouders, broertje en een paar mensen die dicht bij ons staan ingelicht, mijn ouders met cupcakes πŸ˜‰


Uiteraard was de verrassing en vreugde erg groot en waren ze allemaal superblij! Inmiddels had ik ook een afspraak gemaakt bij de verloskundige Γ©n me aangemeld bij Moeders voor Moeders. Deze organisatie heeft zoveel voor ons betekend dat ik gewoon mee moet doen. Op de dag dat ik 6 weken was (06-07) kwam ze voor een intake en ben ik enthousiast begonnen met de blauwe flessen te vullen! Ook werd er bij deze intake een test gedaan en deze werd ook prachtig positief!


En hoewel de tijd voorbij leek te kruipen was het dan toch eindelijk 18 juli! Do en ik hadden allebei een dagje vrij genomen, om half 2 was onze afspraak. Dus eerst samen Eliah naar school gebracht en daarna zijn we richting Rotterdam gereden. Eerst lekker kneuterig de ochtend doorgebracht bij de Ikea in Barendrecht om vervolgens op het gemakje door te rijden naar het ziekenhuis. Uiteraard liep het een beetje uit maar uiteindelijk waren we om 13.50 uur aan de beurt. Vriendelijk arts, al vaker gehad, ze vroeg nog heb je ergens last van? Nou vrij weinig, ben heel erg moe en geen vrienden met mijn ‘dames’ πŸ˜‰ op het moment. Verder wat hormonale buien waar vooral Do last van heeft πŸ˜‚

Het zou sowieso een inwendige echo worden, met deze termijn kan het erg lastig te zien zijn uitwendig. Prima, dat is niet voor het eerst. Dus ik lig daar in de stoel, Do filmt ondertussen het schermpje, terwijl de arts de echo uitvoert. Ze moest even zoeken, en vervolgens zegt ze precies dat wat je niet wil horen: ik kan geen hartje(s) vinden… Er was wel een vruchtzak te zien, met iets erin. Maar dat wat er zat loopt zo’n 2 weken achter op schema. Volgende week nog een keer terug maar daar hebben we weinig hoop op dat er toch ineens iets zit. Ook de arts gaat ervan uit dat het niet goed zit.

Vandaag ben ik 8 weken, we hadden zo gehoopt om jullie allemaal veel beter nieuws te brengen. Ik ben zwanger, maar toch ook niet. Bij mij groei(d)en 2 prachtige embryo’s die zo ontzettend gewenst zijn en nu, nu moeten we weer afscheid nemen… 

Zwanger, maar toch niet… πŸ’”

Geduld….

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: op dit moment weten wij ook nog niet of het gelukt is of niet.

Wachten, wachten, wachten. Het grootste gedeelte van de hele medische molen bestaat uit wachten. Wachten tot je naar de dokter kunt, wachten tot je aan de onderzoeken kunt beginnen, wachten op uitslagen, wachten of je geholpen kunt worden. Wachten wanneer je een traject kunt starten. Wachten op echo’s, wachten of de medicatie werkt. Wachten of er embryo’s ontstaan, wachten of er 1 (of 2) teruggeplaatst kunnen worden. En daarna begint het ergste wachten: is het gelukt of niet?

Zoals ik zei, wij weten nu nog niks. En hoewel wij ons goed beseffen (en zeer waarderen!) dat jullie allemaal ontzettend met ons meeleven, hebben wij toch besloten om het nog niet gelijk te vertellen als het is gelukt. Doordat we eerder (2014) een goede poging hadden maar bij de echo bleek dat er geen hartje was, zijn we nu heel voorzichtig. Mocht het nu niet lukken, dan hebben we ook nog even de tijd om het samen te verwerken. Maar voorlopig zullen ook wij gewoon moeten wachten!

image

Broedkip πŸ˜‰

Tja, zo voel ik me toch wel een beetje hoor 😊 Ondanks dat er bij lange na niet zoveel eicellen zijn als de vorige keer, is het toch het doel geweest om meerdere eicellen te ‘kweken’.

Maar goed, het resultaat van de echo vanmiddag: helemaal goed! Aan de linkerkant zaten er 3 tussen de 16 en 20mm, 1 van ongeveer 15mm en 4 onder de 10mm. Rechts zaten er ook 3 tussen de 16 en 20mm en nog eens 3 onder de 10mm. Baarmoederslijmvlies was al 12mm, en dat moet zo dik mogelijk zijn voor een terugplaatsing. De eiblaasjes van onder de 10mm zullen waarschijnlijk geen rijpe eicellen bevatten maar je weet maar nooit!

Vanavond om 22.00 heb ik de pregnyl gespoten want a.s. woensdag is de punctie al!

image

De pregnyl wordt gemaakt van hcg, het zwangerschapshormoon wat wordt verkregen uit de urine van zwangere vrouwen. Dit wordt verzameld door Moeders voor Moeders. Dankzij hun hebben wij al een prachtig kind gekregen! Dus als je dit leest en je bent zwanger (6 tot 16 weken), of je kent iemand, wijs haar dan op MvM. Ik, en vele wensmoeders met mij, zullen je eeuwig dankbaar zijn!

En nu back on topic: om half 9 negen moeten we ons melden, punctie staat voor 9 uur ingepland. En uiteraard moet Dominique na de punctie ook nog even zijn best gaan doen πŸ˜‰. Het is allemaal weer heel spannend maar aan de kant ben ik er ook heel rustig onder. Ik heb nu echt zoiets van we zien wel hoe het loopt….

image

De laatste poging…

Daar gaan we dan, onze laatste kans om nog een baby te mogen krijgen… 27 mei ben ik gestart met spuiten.

image

image

Maar eerst nog even terug naar 13 april, toen hadden we een gesprek met de arts in Rotterdam. Ik stond al helemaal klaar om het gevecht aan te gaan met het protocol, omdat ik gewoon van mening ben dat de arts ook naar ons zou moeten luisteren. Nadat ik eerder al kwaad ben geworden omdat dat niet het geval was, was ik heel benieuwd naar dit gesprek. Maar wat bleek? De arts had mijn ‘tirade’ onthouden en was bereid om grotendeels mee te werken!

Wat dat inhoudt? Aangepaste medicatie om geen overstimulatie te krijgen, bij de vorige poging had ik 21 (!) eicellen. Nu gaan we voor max 8/10. Mocht er nu bij deze poging geen overstimulatie zijn, dan krijg ik ook nog hormonale ondersteuning na een terugplaatsing dmv pregnyl. In Gent is dat normaal maar in Nederland zijn ze niet overtuigd van het nut hiervan. Aangezien wij daardoor wel Eliah hebben gekregen, snap je wel dat het voor ons wel waarde heeft! Maar goed, ik mag het nu wel gebruiken 😊.

Omdat we eerst nog op vakantie zouden gaan hebben we besloten om de laatste poging uit te stellen tot na onze vakantie. Ik moet eerlijk zeggen dat deze periode van rust ons zeker goed heeft gedaan! Dus voorlopig gaan we positief deze poging in, en gaan we gewoon voor nog een kindje!

Dus, 27 mei gestart met spuiten. De eerste 3 dagen alleen triptofem, dat zorgt ervoor dat mijn cyclus stil komt te liggen en ik geen eisprong krijg. Op de derde dag komt daar de menopur bij, die stimuleert de rijping van eicellen, waardoor het aantal bruikbare eitjes en dus de kans op succes toeneemt. Na een dag of 10 moet ik op controle om te kijken of er al activiteit is in mijn eierstokken. Dat moest ik gisteren (4 juni) doen. Uit de echo bleek aan beide kanten 3 eicellen. Rechts 2 van ongeveer 16/17 mm en 1 van 13. Links 2 van 15/16mm en een heel kleintje. Het baarmoederslijmvlies was 8.5mm dus dat is ook prima.

image

*Deze echo is niet van mij, maar ter illustratie*

Morgen (6 juni) moet ik weer terug aan het eind van de dag. Gezien de grootte van de ei-cellen die ik zaterdag al had vermoed ik ergens tussen woensdag en zaterdag een punctie. Fingers crossed!

image

Eskimo nr 3…

Na een mislukte terugplaatsing (tp) van een cryo begin februari, mochten we gelijk door voor de volgende cryo-tp. Die zou op 21 februari zijn, mits de ontdooiing goed zou gaan. Helaas was dat niet geval πŸ˜” Vanwege de hormonen die ik moest spuiten hadden we nog een klein beetje hoop dat het spontaan zou lukken maar helaas…

Dus bij de volgende menstruatie gebeld naar Rotterdam dat we graag voor de volgende tp wilden gaan. Op 11 maart moest ik komen voor een startecho. Daar bleek ik een eicel van ongeveer 13mm te hebben. Nu heb ik deze eicel niet nodig, hij wordt alleen gemeten om in de gaten te houden wanneer mijn eisprong zou zijn en zo de optimale omstandigheden te hebben voor een tp 2 dagen later moest ik nog eens terugkomen, toen was dezelfde eicel gegroeid naar 16mm. Dus groot genoeg om te gaan inplannen! De volgende dag (maandag) moest ik dan hormoon spuiten die een eisprong stimuleert, zodat ik op de daaropvolgende zondag een tp zou hebben als het cryo goed ontdooit.

MAAR… deze keer heb ik (samen met Do natuurlijk) besloten om tegen het protocol in te gaan. Soms moet je gewoon naar je eigen gevoel luisteren als het ziekenhuis dat niet doet. Ik heb bij cryo’s altijd al het gevoel gehad dat ze te laat werden teruggeplaatst. Dat had ik in Gent al. Toen ik ze er daar uiteindelijk van overtuigd had en er 1 dag vroeger een tp was, bleek ik wel zwanger (miskraam). Omdat er in Nederland teveel wordt vast gehouden aan regeltjes heb ik nu dus zelf stappen genomen. In plaats van het hormoon spuiten voor een eisprong, heb ik het zelf in de gaten gehouden met ovulatie-testen. Die werd pas op donderdag positief, dus vrijdag eisprong. 4 dagen later dan hun zelf inplannen. Naar mijn idee heeft het embryo op deze manier langer de tijd om in te nestelen.

Weer een heel verhaal geworden zie ik maar vandaag hebben we ons laatste eskimootje opgehaald. De ontdooiing was goed gegaan en het had goed door gedeeld. Nu maar hopen dat het blijft plakken!!!

De testdatum…

Vandaag is het 18 dagen geleden dat ik de punctie heb gehad en 15 dagen dat er mooi embryo teruggeplaatst is. Volgens de papieren die ik mee heb gekregen van het Erasmus mag ik vandaag testen. Ben inmiddels ook al een paar dagen klaar met de medicatie, gelukkig maar want ik voelde daar echt niet prettig bij. Op 4 december 2010 had ik een prachtige positieve test in mijn handen, eindelijk werd onze langverwachte droom werkelijkheid ❀

Op 4 december 2015 werd ik ongesteld, de testdatum heb ik dus niet gehaald…

image

(Foto afkomstig van Eljart.nl)